Nowy Rok – nowe plany.

Serdecznie witam nowych gości na mojej stronie.

Mam nadzieję, że zainteresuje Was, co Mama ma do powiedzenia o mnie… tak, bo głównie o mnie pisze, czasami o Mai (ale to już nastolatka i powoli zasłania się RODO i nie pozwala Mamie, na publikację zdjęć – bez autoryzacji).

Jak wiecie, niedługo kończę 9 lat. Kolejny rok za mną, nowe umiejętności i inne spojrzenie na świat. Stałem się mądrzejszy, doroślejszy, bardziej samodzielny. Więcej umiem i… jestem coraz cwańszy. Przez co Mama nie wie, czy ma się śmiać, czy płakać, bo zawsze wychodzę cało z opresji (jak narozrabiam).

Ten rok, przyniesie sporo zmian i to istotnych. Kończę naukę w przedszkolu (bardzo przez to ubolewamy) i zaczynam naukę w szkole. Nowi koledzy, miejsce, nauczyciele. Ale oczywiście dam radę, bo kto jak nie ja.

W planach mamy 4 turnusy: 2xBiomicus, Michałkowo i z ciocią Renatą Nowicką. Zobaczymy, co nam z planów wyjdzie. A jeszcze jeden tygodniowy w Biomicusie.

Jednak, na dzień dzisiejszy, najważniejsze są moje 9 urodziny 🙂 Mama prosi Was o pocztówki, które ja kocham. Uwielbiam oglądać je – codziennie – nawet kilka razy dziennie. Czasami Mama, Tata i Maja mówią mi co na nich jest i ja powtarzam. Oczywiście – tylko czasami. Bo kartki są MOJE i się nimi nie chcę DZIELIĆ. Są dla mnie CENNE 🙂

Rok temu dostałem 700 listów a w nich ponad 1700 kartek, pocztówek i miłych niespodzianek: naklejek, rysunków, maskotek, słodyczy. Pięknych życzeń: bym był ZDROWY. Mama płakała przy każdej kartce – oczywiście to były łzy radości, za to że tak mnie pokochaliście, tolerujecie i dajecie namiastkę normalności 🙂 a może wprost przeciwnie, pokazujecie mi, że jestem WYJĄTKOWY! Jedyny w swoim rodzaju 🙂

Tak, jestem SUPER.

Dziękuję Wam za to, że jesteście ze mną i za Wasze wsparcie.

Podaj dalej:
  • Facebook
  • Twitter

Podziękowanie za przekazanie 1% podatku za 2018 rok

Kochani PRZYJACIELE,

W imieniu moim i Stasia pragnę serdecznie podziękować za pamięć, wsparcie i przekazanie 1% podatku za rok 2018.

Dziś na subkoncie Stasia w Fundacji Dzieciom „Zdążyć z Pomocą” zaksięgowano wszystkie wpływy z tytułu 1% podatku za 2018 rok.

Zebrane fundusze, jak w latach ubiegłych, przeznaczymy na turnus rehabilitacyjny, dalsze wspomaganie rozwoju, dodatkowe zajęcia usprawniające aparat mowy, sensorykę oraz sprzęt niezbędny do codziennej rehabilitacji i stymulacji Stasia.

PODSUMOWANIE zeszłorocznej akcji – wpłaty 1% oraz  zbiórki zorganizowanej przez serwis Siepomaga.pl zostały przeznaczone na:

  • turnusy rehabilitacyjne:
    • Warszawa – listopad 2017;
    • Contessa Dziwnówek – czerwiec 2018;
    • Bystra „Michałkowo” – lipiec 2018;
    • Warszawa – marzec/październik 2018.
  • dodatkowe zajęcia:
    • terapia logopedyczna 2x tyg.;
    • terapia sensoryczna 1x tyg.;
    • terapia psychologiczno – pedagogiczna 2x tyg.
  • sprzęt rehabilitacyjny, pomoce edukacyjne.

Wiele o Stasiu, dowiecie się z naszego funpage`a https://www.facebook.com/pielakstas/ oraz strony http://www.pielakstas.pl/ zapraszam do odwiedzin i kontaktu.

Jeszcze raz dziękuję za wszelką okazaną POMOC,

z wyrazami szacunku i poważania,
Aneta Pielak

Podaj dalej:
  • Facebook
  • Twitter

Akcja: Kartka dla Stasia!

Staś z okazji urodzin otrzymał od Was 737 listów i 20 paczek, ale… w tych paczkach i listach, czasami były zbiorcze przesyłki, i tak:

  • kartek otrzymał ponad 1200;
  • rysunków i kartek wykonanych przez dzieci, jak i podopiecznych WTZ – 780;
  • książek 36;
  • maskotek 7;
  • i dużo puzzli, układanek, malowanek i naklejek;
  • zaproszenie na Wyspy Owcze;
  • zaproszenia do Waszych miast.

Jesteśmy tak miło zaskoczeni, że wszystko będziemy przeżywać jeszcze przez wiele miesięcy.

Staś dostał też dwa smaczne torty niespodzianki, bukiet ślicznych kwiatów i moc życzeń.

Życzyliście mu spełnienia marzeń, udanych urodzin, wspaniałych prezentów – tak to wszystko już się spełniło – ale były też życzenia powrotu do zdrowia, myślę że na to wielkich szans nie mamy. Jednak, to że jesteście z nami, to że Staś jest kochanym dzieckiem, to już dużo więcej niż moglibyśmy chcieć. Tolerancja, miłość, szacunek, to przy zespole Downa, jest najważniejsze.

Dziękuję!

Podaj dalej:
  • Facebook
  • Twitter

Nowy Rok, kolejne urodziny Stasia

Już niedługo, Staś będzie miał 8 urodziny! Ale ten czas leci 🙂

8 lat, minęło jak jeden dzień. Kto by pomyślał, zaraz po diagnozie, że nie będzie wcale tak źle, jak to nas nastraszyli na oddziale. Może lekarz musi uświadamiać rodzica, że dziecko z niepełnosprawnością, to dziecko potrzebujące więcej opieki i przede wszystkim ma też inne potrzeby? Jednak, lekarz powinien powiedzieć, że będzie równie kochane, będzie dawało dużo radości.

Jestem dumna ze swojej dwójki dzieci. Zespół Downa, nie jest przeszkodą by cieszyć się z sukcesów dziecka, a wręcz przeciwnie, pozwala na to, że nawet najmniejszy sukces jest czymś wielkim.

Staś, codziennie uczy nas miłości, cierpliwości, tego jak cieszyć się z życia, jak dostrzegać piękno otaczającego nas świata. Jednak, pokazuje też, jak naprawdę wyrażać gniew, gdy nam coś nie pasuje. Staś, „nie owija w bawełnę”, jak coś chce, to chce i na odwrót. Jak kocha, to na zabój. Jak przytula, całuje, to całym sobą. Dlatego, że on chce, a nie że przyszła ciocia i chce buziaka ;).

Te osiem lat, nauczyło nas wiele, pokazało co w rzeczywistości jest ważne. Ktoś może powiedzieć „sama się Pani okłamuje”. Może i tak, a może właśnie, choroba dziecka otworzyła mi oczy, nadała naszemu życiu sens. Najważniejsza dla nas jest rodzina, dzieci, dom. Kiedyś, praca stała na pierwszym miejscu.  Żyło się w biegu: praca, dom, dom, praca. Po pracy, też często siedziałam przed monitorem zajmując się zawodowymi sprawami: kończenie artykułów, przeprowadzanie badań, analizy, rysunki, plakaty, kolejne projekty.

Teraz, też ciągle gdzieś „biegam”: dom, lekarze, urzędy, rehabilitacja, przedszkole, szkoła, turnusy itd., ale więcej czasu spędzamy razem, to nadaje życiu sens.

Jej.. mój mały synek, kończy OSIEM lat… niesamowite :), a Maja za 3 miesiące DZIESIĘĆ. Wspaniałe rodzeństwo, uzupełniają się, kochają, kłócą, tulą i biją. Jakby tego dodatkowego chromosomu nie było. Tylko, Staś ciągle jest małym chłopcem, i tak jak na dwulatka, trzeba mieć Go na oku, tak jak roczne dziecko – trzeba domyślać się o co mu chodzi, bo sam powie niewiele, więcej pokaże na migi zapożyczone od „kaczora Donalda” czy z „Inwazji kórlików”. Ale kocham go, takim jakim jest.

 

Podaj dalej:
  • Facebook
  • Twitter

Aniołki dla Darczyńców!

Jak co roku, tak i tym razem, robiłam aniołki w podziękowaniu dla Darczyńców, jak również by wesprzeć Stasiową rehabilitację.

W świat poszło około 200 aniołków z masy solnej, mam nadzieję, że będą się dobrze sprawować.

Oto kilka z projektów 😉 uwielbiam bożonarodzeniowy czas.

Podaj dalej:
  • Facebook
  • Twitter